Is het het waard dat het een supermacht?

Hanteren veel spier is niet goedkoop

Tijdens het onderzoek gegevens over wie zou winnen een oorlog tussen Canada en Australië , kwam ik een aantal hoofd draaien feiten. In 2009, de Verenigde Staten doorgebracht $ 661bn op militaire uitgaven, de hoogste in de wereld en 43% van het wereldtotaal. Dat cijfer overtreft wat de volgende veertien landen (China, Frankrijk, Verenigd Koninkrijk, Rusland, Japan, Duitsland, Saoedi-Arabië, India, Italië, Brazilië, Zuid-Korea, Canada, Australië en Spanje - in die volgorde) besteden gecombineerd.

Drie van de veertien zijn beste vrienden met de Verenigde Staten, zes zijn goede vrienden, en drie meer zijn vrienden van de VS zou naar eten een keer per maand. De twee nucleaire kennissen op die lijst, kan Rusland en China, ook niet genoemd worden een serieuze militaire bedreiging. In een niet-nucleair conflict, zou China en Rusland geen partij voor de Verenigde Staten. We zullen niet de moeite de bespreking van een nucleaire oorlog. Geen natie met een soort van reële economie zou iets te winnen met behulp van nucleaire wapens. Er is geen overwinning met wederzijdse vernietiging verzekerd zijn aan beide zijden.

De Verenigde Staten besteden meer, als percentage van het BBP (4,3%), dan de meeste andere landen. China uitgaven slechts 2%, Rusland 3,5%. De uitgaven een groot percentage van zijn bruto binnenlands product kan niet worden ingeschakeld een in een militaire supermacht. Saoedi-Arabië besteedt 8,2%, Israël 7%, en Eritrea maar liefst 21%. Geen van deze landen zijn grootmachten. Om een kans te groeien tot een supermacht, een land dient te beschikken over een aanzienlijk bbp om mee te beginnen. Die regels van landen met een kleine populaties zoals Singapore, Israël en Noorwegen.

Op de top van een flinke BBP, een opmerkelijke echte wereld voorwaarde is een BBP per hoofd van de bevolking, gecorrigeerd voor koopkracht pariteit, in 's werelds top 20. BBP per hoofd van de bevolking is een misleidende figuur gemiddelde burger vermogen vast te stellen in landen die weinig herverdeling van rijkdom hebben, zoals ik in op het vergelijken van de kwaliteit van de levenden in de Verenigde Staten en Australië . Maar het is een betrouwbaar genoeg meter om landen te classificeren als ontwikkeld, ontwikkelen, of de derde wereld. Logisch, kan een ontwikkelings-of derde wereld land niet een supermacht. Of u nu gebruik maken van cijfers van het Internationaal Monetair Fonds, de Wereldbank of het CIA World Factbook, de Verenigde Staten scoort in de top 10 voor het BBP per hoofd van de bevolking. Door deze maatregelen weten we dat de voormalige Sovjet-Unie was nooit een echte supermacht. In 1990, het laatste volledige jaar van de Sovjet-Unie bestond, had het een BBP per hoofd van de bevolking (gecorrigeerd voor koopkracht) van 9.130 dollar. De Verenigde Staten 'cijfer dat jaar was 23.060 dollar. De Sovjet-supermacht status was een illusie. Het land nooit had de op een na grootste economie ter wereld de boeken vertelde ons dat het heeft. Toen de Sovjet-Unie instortte, dit feit was duidelijk voor iedereen.

[Klik op de foto om de rest van dit briljante artikel te lezen]

Gerelateerde berichten:

1. Hoeveel is een mega-iemand echt de moeite waard?
2. De Democratische Illusion